در حین کار، مجموعههای کاملی از کابینتهای توزیع ولتاژ بالا-مقدار قابل توجهی گرما تولید میکنند. اگر این گرما به سرعت دفع نشود، می تواند باعث افزایش دمای داخلی تجهیزات شود و در نتیجه عملکرد و عمر مفید آن را به خطر بیندازد. در نتیجه، طراحی مدیریت حرارتی یک مرحله حیاتی و ضروری در فرآیند تولید را تشکیل میدهد. دو روش متداول برای دفع گرما، تهویه طبیعی و تهویه اجباری است. تهویه طبیعی متکی به ایجاد منافذ در محفظه کابینت برای استفاده از همرفت هوای طبیعی برای تبادل حرارت است. این روش معمولاً برای کابینت های توزیع با توان کمتر مناسب است. تهویه اجباری، برعکس، شامل نصب فنها یا دمندهها برای القای فعال جریان هوا است که در نتیجه کارایی اتلاف گرما را افزایش میدهد. این رویکرد برای کابینتهای توزیع با توان بالاتر مناسبتر است. هنگام طراحی دهانه های تهویه باید مراقب بود که از ورود گرد و غبار و اجسام خارجی به داخل کابینت جلوگیری شود. این را می توان با نصب فیلترهای محافظ روی دریچه ها به دست آورد. بهعلاوه، مسیرهای جریان هوا باید بهطور استراتژیک برنامهریزی شوند تا اطمینان حاصل شود که هوا به آرامی در میان اجزای تولیدکننده گرما جریان دارد و به طور مؤثر گرمای اضافی را از بین میبرد.
ایمنی اولویت اصلی در ساخت کابینتهای توزیع ولتاژ بالا{0} است. اول و مهمتر از همه، اقدامات عایق بندی دقیق باید اجرا شود. همه اجزای فعال باید در-مواد عایق با کیفیت بالا محصور شوند تا اطمینان حاصل شود که هیچ نشتی الکتریکی-نه در طول کارکرد عادی و نه در صورت اتصال کوتاه رخ نمیدهد. به عنوان مثال، شینه ها باید به طور فیزیکی توسط عایق ها از هم جدا شوند، و تماس های کلیدهای مدار باید توسط آستین های عایق محافظت شوند. ثانیاً، یک سیستم اتصال زمین جامع باید نصب شود تا یک اتصال الکتریکی قابل اعتماد بین محفظه فلزی کابینت و زمین برقرار شود و در نتیجه از خطرات برق گرفتگی جلوگیری شود. علاوه بر این، درهای دسترسی محافظ مجهز به قفل ایمنی باید نصب شوند تا دسترسی را فقط به پرسنل مجاز محدود کند، در نتیجه از تماس ناخواسته افراد آموزش ندیده با قطعات زنده جلوگیری شود. در نهایت، علائم هشدار ایمنی باید به طور برجسته در مکانهای آشکار روی کابینت نمایش داده شود تا به عنوان یک یادآوری دائمی به اپراتورها برای رعایت احتیاط و اولویتبندی ایمنی عمل کند.
